Aktualności

W piątek, 17 kwietnia 2026 roku, w naszej parafii rozpoczęły się prace, na które czekaliśmy już od dłuższego czasu. Nasza kaplica – naznaczona upływem lat i codziennym użytkowaniem – wymagała odświeżenia. Choć potrzeba była oczywista, brak środków sprawiał, że realizacja tego zamiaru wydawała się trudna.

A jednak stało się coś pięknego.

Z inicjatywy jednej osoby, która pragnie pozostać anonimowa, zostały zorganizowane i przeprowadzone prace malarskie. W piątek kaplica została odnowiona – z wielkim zaangażowaniem, starannością i całkowicie bezinteresownie. To wydarzenie pokazuje, że czasem wystarczy jedno serce otwarte na dobro, aby uruchomić coś większego.

W tym czasie liturgia nie ustała. Zarówno w piątek, jak i w sobotę Msze Święte były sprawowane w kaplicy zaaranżowanej na plebanii. Było to szczególne doświadczenie – trochę inne niż zwykle, ale jednocześnie przypominające, że istotą Kościoła nie są tylko mury, lecz żywa obecność Chrystusa pośród zgromadzonej wspólnoty.

W sobotę natomiast odbyło się sprzątanie oraz porządkowanie wnętrza kaplicy. Kilka osób włączyło się w przenoszenie wyposażenia, czyszczenie i przywracanie ładu. Była to konkretna praca, ale też piękny znak jedności i odpowiedzialności za wspólne dobro.

Trudno nie wrócić myślą do słów wypowiedzianych wcześniej – także podczas jednej z Mszy Świętych – że kaplica jest już zabrudzona i przydałoby się ją odnowić, choć „nie bardzo mamy za co”. Można powiedzieć: było to trochę marzenie, może nawet wypowiedziane z nutą żartu… a jednak spełniło się szybciej, niż można było przypuszczać.

Może więc warto marzyć – i mówić o tych marzeniach na głos.

A skoro już przy tym jesteśmy, pozwolę sobie z uśmiechem dodać: nadal aktualne pozostaje „poszukiwanie sponsora” – tym razem może już nie tylko na malowanie, ale na budowę przyszłego kościoła. Kto wie, może ktoś właśnie zastanawia się, co zrobić z nadmiarem środków… a inwestycja w dom Boży to przecież lokata o wiecznej wartości.

Na koniec pozostaje wdzięczność. Za inicjatywę, za pracę, za poświęcony czas, za poniesione koszty. Za dobro, które dokonało się po cichu, bez rozgłosu, ale z wielką siłą.

Niech Pan Bóg wynagrodzi stokrotnie wszystkim, którzy włączyli się w to dzieło, i niech dar bezinteresownej służby przynosi obfite błogosławieństwo.