Aktualności

W pierwszą niedzielę października przypominamy o darze, który Kościół wiąże z modlitwą różańcową. Odmawiając różaniec, możemy uzyskać odpust dla siebie albo ofiarować go za zmarłego. Co to oznacza i jakie warunki trzeba spełnić? 

Czym jest odpust? 

Grzech zaciąga przed Bogiem winę i zasługuje na karę. W sakramencie pokuty Bóg odpuszcza nam grzechy. Przebaczenie nie zawsze usuwa jednak całą należną za nie karę: może pozostać kara doczesna.

Można ją obrazowo porównać do długu, który pozostaje po przebaczeniu. Jeśli ktoś wyrządził krzywdę, samo otrzymanie przebaczenia nie oznacza jeszcze, że wszystko zostało naprawione. Podobnie człowiek pojednany z Bogiem potrzebuje zadośćuczynienia za grzechy i oczyszczenia z ich skutków.

Dzięki łasce Chrystusa dokonuje się to już na ziemi przez pokutę, modlitwę, uczynki miłości i cierpliwe przyjmowanie cierpień. Jeżeli umieramy w przyjaźni z Bogiem, ale potrzebujemy jeszcze oczyszczenia, dopełnia się ono w czyśćcu. Kara doczesna nie oznacza więc kary dożywotniej ani wiecznej — może zostać odpokutowana za życia lub po śmierci. 

Odpust jest darowaniem przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, których wina została już odpuszczona. Kościół udziela tego daru dzięki zasługom Chrystusa i świętych: 

• odpust zupełny daruje całą pozostałą karę doczesną;

• odpust cząstkowy daruje jej część.

Odpust nie zastępuje spowiedzi ani nie zwalnia z obowiązku naprawienia wyrządzonych krzywd. Jest darem Bożego miłosierdzia dla człowieka, który szczerze się nawraca.

Kiedy za różaniec można uzyskać odpust zupełny? 

Można go uzyskać za pobożne odmówienie różańca:

• w kościele lub kaplicy — także indywidualnie;

• wspólnie w rodzinie — również w domu;

• we wspólnocie zakonnej lub stowarzyszeniu wiernych;

• w gronie osób zgromadzonych w godziwym celu. 

Można go również uzyskać, pobożnie łącząc się z papieżem odmawiającym różaniec podczas transmisji radiowej lub telewizyjnej. 

Odpust za różaniec można uzyskiwać przez cały rok, nie tylko w październiku.

Jak należy się modlić? 

Wystarczy odmówić jedną część różańca, czyli pięć dziesiątek, w sposób ciągły, podczas jednej modlitwy. Nie trzeba odmawiać wszystkich części. 

Modlitwie ustnej powinno towarzyszyć pobożne rozważanie tajemnic życia Jezusa i Maryi. Podczas modlitwy publicznej zapowiadamy poszczególne tajemnice; przy modlitwie prywatnej wystarcza rozważanie ich w sercu.

Jakie są pozostałe warunki odpustu zupełnego? 

Oprócz odmówienia różańca w wymienionych okolicznościach trzeba: 

• mieć intencję uzyskania odpustu;

• być w stanie łaski uświęcającej;

• przystąpić do spowiedzi sakramentalnej;

• przyjąć Komunię Świętą;

• odmówić modlitwę w intencjach papieża, np. „Ojcze nasz” i „Zdrowaś Maryjo”;

• wykluczyć wszelkie przywiązanie do grzechu, nawet powszedniego. 

Brak przywiązania do grzechu oznacza szczerą wolę zerwania z każdym grzechem. Nie chodzi o brak pokus ani pewność, że już nigdy nie upadniemy. Chodzi o to, abyśmy nie zachowywali świadomie żadnego grzechu, z którego nie chcemy zrezygnować. 

Nie trzeba spowiadać się codziennie. Jedna spowiedź może służyć uzyskaniu wielu odpustów zupełnych, jeśli pozostajemy w stanie łaski. Dla każdego odpustu potrzebne są natomiast Komunia Święta i modlitwa w intencjach papieża.

Spowiedź, Komunia i modlitwa mogą być spełnione kilka dni przed odmówieniem różańca albo po nim. Zaleca się jednak, aby Komunię i modlitwę w intencjach papieża spełnić w dniu odmawiania różańca. 

Odpust zupełny można zasadniczo uzyskać raz dziennie. 

Czy trzeba dodatkowo odmówić wyznanie wiary?

„Wierzę w Boga” nie jest osobnym warunkiem odpustu za różaniec. Można je odmówić jako zwyczajowy początek tej modlitwy.

Wyznanie wiary jest wymagane przy wielu odpustach związanych z nawiedzeniem kościoła lub kaplicy, ale nie stanowi ogólnego warunku każdego odpustu zupełnego.

Kiedy odpust jest cząstkowy?

Za pobożne odmawianie różańca w innych okolicznościach, np. samotnie w domu, można uzyskać odpust cząstkowy.

Odpust będzie również cząstkowy, jeśli w okolicznościach pozwalających uzyskać odpust zupełny zabraknie pełnego oderwania od grzechu lub któregoś z dodatkowych warunków — o ile spełnione są podstawowe wymagania uzyskania odpustu. 

Do odpustu cząstkowego potrzebne są stan łaski, intencja uzyskania odpustu oraz pobożna modlitwa ze skruszonym sercem. Nie są wymagane osobna spowiedź, Komunia Święta ani modlitwa w intencjach papieża. 

Dla siebie albo za zmarłego 

Każdy odpust — zupełny i cząstkowy — możemy uzyskać dla siebie lub ofiarować za zmarłego. Nie można przekazać go innej osobie żyjącej. 

Modląc się za zmarłych i ofiarując za nich odpusty, pomagamy im w oczyszczeniu czyśćcowym. To konkretny wyraz miłości, która trwa także po śmierci. 

Zapraszamy do wspólnego różańca w naszej kaplicy i do modlitwy w rodzinach. Rozważajmy tajemnice, przystępujmy do sakramentów i korzystajmy z daru odpustów — z pragnieniem nawrócenia i ufnością w Boże miłosierdzie.